De herontdekking van Nieuwsgierig

Wat een verschil kan de invulling van een woord hebben. Nieuwsgierig associeer ik met verbinding en iemand bereiken. Toen ik het iemand anders voorlegde had zij een hele andere beleving, namelijk die van ‘je bemoeit je met dingen die je niet aangaan, nieuwsgierig aagje’.

Misschien heeft het woord nieuwsgierig een herijking nodig.

Wikipedia zegt: Nieuwsgierigheid is een natuurlijk onderzoekend gedrag dat voorkomt bij de mens en vele andere diersoorten, en is het emotionele aspect van levende wezens dat leidt tot verkenning, onderzoek, en leren. Met de term nieuwsgierigheid kan zowel het gedrag als ook de onderliggende emotie worden bedoeld.

Prachtige volzin. De kern voor mij is onderzoeken. Onderzoeken lijkt in de context van deze definitie vooral iets wat je voor jezelf doet. Zoeken naar vulling van gedachtes door het bekijken/bevoelen/bevragen. En dat is heel mooi en zeker ook vervullend.
Tegelijk kan het zoveel meer zijn. Nieuwsgierigheid in mijn vak is veel meer: ontdekken om beweging te creëren. Bij mijzelf maar vooral bij de ander. Want de kracht van nieuwsgierigheid, komt heel mooi tot leven in de kunst van het vragen stellen. Open eerlijk en nieuwsgierig. Wees een OEN.

En door die vragen, stillen wij niet alleen onze eigen honger naar verkenning, onderzoek en leren. Sterker nog; als we gaan zien dat nieuwsgierigheid beweging stimuleert, kunnen we het juist als heel krachtig hulpmiddel inzetten. Want onze vragen uit nieuwsgierigheid stimuleren om de ‘taart groter te maken’.  Om buiten de eigen kaders te denken en te kijken.

Jouw nieuwsgierigheid brengt dan:

  • Zelfkennis bij jou en de ander
  • Inzicht in mogelijkheden
  • Innovatie
  • Bevestiging

En ga zo maar door.
Mijn pleidooi daarom: meer nieuwsgierigheid in de wereld. Wat zullen we groeien!