Voorbereid Loslaten

Voorbereid loslaten, de kracht van scenario-denken.

De titel van dit stuk lijkt een tegenstelling. Of in ieder geval iets wat je niet vanzelf bij elkaar plaatst.
Want wat heeft voorbereiding nu met loslaten te maken. Veel naar mij is gebleken.

En dat kunnen wij direct gebruiken in de manier waarop wij sommige zaken in ons eigen (werkzame maar ook privé) leven doen.
En kan soms meer rust brengen.

Ik wil u meenemen naar Zwitserland.
Afgelopen zomer heb ik een aantal weken in Zwitserland gebivakkeerd.
In de bergen op campings boven de 1500 meter.

Prachtige gebieden zijn er te vinden in Graubünden en Wallis. Vergezichten waar je stil van wordt.
Waar je ook stil van wordt is de woestheid van de natuur.
De woestheid die je tegenkomt als je een berg wilt ‘bedwingen’.
Want een berg lijkt een massief geheel waar geen beweging in zit, maar niets is minder waar.

Als je op deze hoogte op campings staat, is een groot deel van de kampeerders fanatiek bergbeklimmer.
Vaak ruige mannen en vrouwen die ogenschijnlijk wel tegen een stootje kunnen en waarvan je vaak denkt: “o, die doen het klimmen met gemak, die hebben zoveel ervaring en kennis”.
En voor een deel is dat zo.
Totdat je ze observeert en met ze in gesprek raakt.
In die observaties en gesprekken begon een link naar het ‘gewone’ leven te ontstaan. Een leerpunt.

Een deel van ons mensen houdt van leven in een gestructureerde vorm en een ander deel leeft liever heel flexibel, zich aanpassend aan de omstandigheden.

Wat mij opviel bij de klimmers is dat ze deze 2 combineren, terwijl ze niet van nature altijd heel gestructureerd of flexibel zijn in hun dagelijkse leven (zo bleek in de gesprekken).
Daarnaast voegen zij nog iets toe, dat ik hier scenario-denken noem.

Wat mij opviel is het volgende: een tocht naar een top, wordt vooraf op een kaart uitgewerkt. Niet alleen de route die de klimmer zou willen lopen wordt uitgebreid bestudeert (en soms met hoogte meters en paden uitgeschreven), maar ook meerdere alternatieve routes.
Dan wordt de uitrusting deel voor deel aan inspectie onderworpen en wordt bekeken wat je nodig hebt per (alternatieve) route. Want dat kan verschillen zo bleek. En zo werd er ook aandacht gegeven aan kleding, slaapmateriaal, hulpstukken die elkaar zouden kunnen helpen etc.
De voorbereiding was zogezegd een intensief proces.

In de gesprekken kwam het doel hiervan op tafel.
Hoe beter de voorbereiding, des te groter was de rust waarmee de klimmer de berg opging.
Want nu was hij in zijn hoofd voorbereid op veel situaties en dat gaf rust.
Niet dat daarmee de spanning eraf was, maar ze konden de spanning beter loslaten.
Want ze hadden van te voren bedacht wat er zou kunnen gebeuren en hoe ze daarop zouden reageren.
En dat kon het verschil maken tussen doel halen of niet. Of zoals sommige zeiden, tussen leven of dood.

Ik zie daar een prachtige link naar ons eigen leven.
Soms staan we voor uitdagingen die complex en spannend zijn.
En we hebben de neiging vanuit onze voorkeuren deze situaties in meer of mindere mate voor te bereiden.

De les die ik leer en u toewens is:
wil je vooraf meer rust creëren en op het moment dat de uitdaging er is (meer) ontspannen zijn en kunnen reageren op wat er gebeurt,
bedenk dan vooraf de scenario’s en werk ze uit (in je hoofd of op papier).

Dan kan je veel meer genieten van de uitdaging en ben je meer in het moment.